Dutch Horror House is alweer bezig met de voorbereidingen voor Halloween 2013. Dat betekent dat nu toch echt de tijd is aangebroken om een blog te schrijven over Dutch Horror House 2012. Door omstandigheden heeft dit veel te lang geduurd (schandalig eigenlijk).
In november 2012 zagen we nota bene in de plaatselijke supermarkt op een advertentiezuil de aankondiging voor een spookhuis in Nederland. Dat zag er veelbelovend uit! Ook het promofilmpje zag er lekker scary en goed uit. We waren al helemaal enthousiast! Iets minder enthousiast werden we toen we de leeftijdsgrens zagen: vanaf 14 jaar, maar jonger is toegestaan onder toeziend oog en verantwoordelijkheid van ouders of verzorgers. Dat belooft toch niet zoveel goeds voor de bloederigheid en engheid. Maar toch waren we erg nieuwsgierig, trommelden een vriendin op en gingen op een regenachtige avond naar Arnhem.
De locatie was echt perfect: een oude fabriek, slecht verlicht en gewoon lekker griezelig. De entreehal was ook al in stijl aangekleed en gelukkig hing er een televisiescherm met (uiteraard) reclame. De wachttijd was namelijk best flink ondanks dat de rij niet zo groot was. Mensen werden in groepjes binnengelaten en daarbij werd wel goed opgelet hoeveel mensen er bij elkaar horen. Dan komt de lang verwachte entree in het spookhuis. Het leuke eraan vond ik dat er een verhaallijn in zit: waar is Lauren? Jaren geleden is in de fabriek een meisje zoekgeraakt en het is de taak van de bezoeker om uit te zoeken wat er met haar is gebeurd en wie weet vindt iemand Lauren wel. Vervolgens ontmoet je allerlei gestoorde figuren, die je een creepy gevoel geven: wat zal er nu weer gebeuren? Overal kan iets onverwachts gebeuren. Ook heel goed gedaan is het creëren van paniek: iemand is haar groep kwijtgeraakt. Dutch Horror House richt zich echt op de schrikeffecten en spanning, en niet zozeer op gruwelijk uitziende taferelen.
De spanning bouwt zich bij iedere ruimte meer en meer op en dan ineens…………..is het afgelopen. Zonder dat je het verwacht en zonder dat het eigenlijk logisch is. Je verwacht echt dat het verhaal en het spookhuis verder gaan en dat merk je ook aan de rest van de mensen die de trap af komen. Iedereen die wij gezien hebben heeft dezelfde verbaasde reactie en zijn even gedesoriënteerd. Is het echt voorbij? Dit vond ik echt een anticlimax en heel erg jammer. Het doet eigenlijk de hele ervaring teniet. Je komt er niet achter wat er nu precies met Lauren is gebeurd en dat had ik van tevoren wel verwacht. Het is meer een open eind, maar je kan het zelf ook niet zo goed invullen. Er zijn geen puzzelstukjes die achteraf op hun plaats vallen. Dat had meer uitgewerkt mogen worden.
Verder wel respect voor de organisatie; wat ons betreft is dit uniek in Nederland. We zijn erg blij dat er rond Halloween meer initiatieven worden genomen om iets te organiseren en het blijft uiteraard een hele onderneming. We zijn dan ook stiekem toch wel benieuwd naar de nieuwe editie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten