Vorig jaar werd het voor de eerste keer georganiseerd: Dutch Horror House. We waren toen gelijk enthousiast dat er in ook Nederland meer werd georganiseerd op horrorgebied en zijn gaan kijken. Het viel toen enigszins tegen qua horror, het mocht van ons wel enger zijn. Lees ook ons blog van vorig jaar. Dit jaar zag het promofilmpje er weer veelbelovend uit en we kregen er weer zin in. We wilden het evenement dit jaar een tweede kans geven en besloten te gaan. Als eerste minpuntje vonden we het vervelend dat je niet alleen een dag moest kiezen, maar ook nog een tijdstip waarop je wilde komen. We kochten de tickets in augustus, dus dan ben je nog niet bezig met een gedetailleerde indeling van je agenda in november. Maar goed, het zou de wachttijden ten goede komen en dat is ook wat waard. We kochten tickets voor 22.00 uur.
Op een toepasselijke donkere en regenachtige zaterdagavond 9 november reden we rond 20.45 uur naar Arnhem en rond 21.50 uur sloten we aan in de wachtrij bij de Historische Kelders. Na een paar minuten kwam er een medewerker aangelopen en werd ons meegedeeld dat het evenement 50 minuten uitloop had en dat mensen alvast opgedeeld werden in groepen van 12 personen. De groepen kregen een nummer en je kon lekker warm en droog in de horeca wachten totdat jouw groep werd omgeroepen. De groepen zouden om de 5 minuten omgeroepen worden. Maar mensen die aangaven toch liever in de wachtrij te blijven wachten, mochten daar blijven staan en kregen zo dus eigenlijk voorrang. We kregen nummer 312 en begaven ons enigszins balend, maar nog hoopvol naar de horeca. Daar was het erg druk en benauwd en we kwamen gelijk groep 304 tegen die beweerde al 2 uur te wachten. Dat was minder hoopvol, maar ons was immers meegedeeld dat het maar 50 minuten uitliep en dat de groepen om de 5 minuten geroepen werden. Hoe erg kon het dan zijn? Uiteraard hielden we in de gaten om de hoeveel tijd de groepen geroepen werden en 12 minuten nadat wij binnenkwamen mocht groep 304 naar boven. Dat is toch ruim 2 keer zo lang dan de beloofde 5 minuten. Vervolgens werd de volgende groep zelfs 20 minuten later geroepen en rees steeds meer het vermoeden dat 50 minuten uitloop niet reëel was. Toen we vervolgens naar buiten liepen voor de nodige nicotineshot en om te kijken hoe het inmiddels was gesteld met de wachtrij buiten, bleek dat als je groep geroepen werd, je nog eens 20 minuten "in de wacht" werd gezet. Ondertussen was de normale wachtrij al wel gesloten. Nog steeds bleven medewerkers volhouden dat er 50 minuten uitloop was en dat groepen om de 5 minuten naar binnen gingen. Er klonk steeds meer begrijpelijke onvrede tussen de bezoekers. Er werd uitgelegd dat de vertraging kwam doordat mensen flauw waren gevallen of uit angst naar buiten wilden en daardoor moet steeds het hele evenement stilgelegd worden. Als je erover nadenkt dat tickets verkocht werden per heel uur, dat de tour door het spookhuis circa 40 minuten duurt en dat er dus per groep 20 minuten uitloop is om mensen uit het spookhuis te halen, klinkt deze uitleg wel erg ongeloofwaardig. Als er bovendien zoveel bezoekers uitvallen wegens onwel worden, zou je haast aan de luchtkwaliteit binnen gaan twijfelen. Bovendien hoorden we dat het evenement op 10 november was afgelast en dat bezoekers die een ticket hadden voor die datum, uitgenodigd waren om op 8 of 9 november te komen. We spraken zelfs een groep die daadwerkelijk voor 10 november een ticket had en de uitnodiging had gekregen om op 8 of 9 november te komen zonder een tijd te hoeven reserveren. Service voor die bezoekers natuurlijk, maar wel erg vervelend dat de rest daardoor vertraagd wordt. Van een medewerker hoorden we dat het maar zou gaan om 10 mensen die voor 10 november een ticket hadden. Dan komt weer de vraag op: zorgen die 10 mensen dan echt voor zoveel vertraging?
Uiteindelijk, na 1,5 uur wachten voor ons, werden er 2 of 3 groepen tegelijk opgeroepen. Dit deels omdat de organisatie er nu achter is dat er een langere uitloop is dan 50 minuten en ook omdat de groepen een stuk kleiner zijn geworden doordat er veel bezoekers vertrokken zijn die niet meer wilden wachten. We horen dan wel dat iedereen die een ticket heeft of nog wil kopen zeker het spookhuis in zal kunnen en dat ze dus net zo lang open blijven als nodig. Mensen die nog geen ticket hebben, kunnen dus nog steeds een ticket kopen ondanks de ellenlange wachttijd. Dit terwijl op de website wordt aangegeven dat tickets uitverkocht kunnen raken en dat je die beter in de voorverkoop kunt kopen. Het lijkt ons beter om de losse ticketverkoop te stoppen als je merkt dat er uitloop komt. Bovendien maakten we ons ook enigszins zorgen om de kwaliteit omdat Dutch Horror House allerlei sprongen maakte om alle bezoekers maar zo snel mogelijk door het spookhuis te krijgen.
Na 2 uur wachten is het dan zover: wij mogen naar het tweede wachthok en na een kwartier mogen we het spookhuis dan eindelijk in. Op tickets wordt volgens ons allang niet meer gecontroleerd. Vol verwachting staan we bij de doodskist te luisteren naar graaf Lodewijk III die ons vanaf een tv-scherm toespreekt. We worden verder verwelkomd door een doodgraver en dan begint onze reis door de 14e eeuw waar de pest regeert. Uiteraard had ondergetekende de eer toebedeeld gekregen voorop te lopen door haar grote mond te openen en te roepen dat ze toch wel schrikt omdat ze nou eenmaal schrikachtig is. :-) In de eerste kamer ontmoeten we een zwangere vrouw en een marktkoopman die plots tevoorschijn springt en daardoor de eerste schrikreactie al te pakken heeft. We krijgen te horen wat de consequenties zijn als je de pest hebt. Dan komen we vervolgens in een nog goed verlicht vertrek waarna we aan onze tocht door het donker beginnen. We komen in een vertrek waar af een toe een lamp flitst, iemand heeft een kaars vast en er lopen meerdere acteurs rond die aan je gezicht komen en er wordt zelfs een bezoeker door het haar gestreeld en zo verder over haar romp. We dachten eerlijk gezegd dat er een ongeschreven wet was dat je je bezoekers niet aanraakt. Ons is wel meegedeeld dat je als bezoeker de acteurs absoluut niet mag aanraken. Natuurlijk, een keer vastpakken of bij de enkels grijpen hoort erbij, maar het ervaren als strelen is wel wat anders. We lazen zelfs in het gastenboek de opmerking: "Seksuele intimidatie!" Ongeacht of dit nou grappig/niet serieus bedoeld is of niet, zo'n opmerking komt ergens vandaan en lijkt ons niet iets wat je in je gastenboek wilt lezen.
Op een gegeven moment worden we toegeschreeuwd dat we door moeten lopen. Je kan blijven schreeuwen, maar als je geen hand voor ogen ziet, is het moeilijk doorlopen. Vervolgens komen we bij een verlicht gat waar een laaghangend net te zien is. Er wordt ons gecommandeerd te kruipen. Na 2 keer vragen: "Meen je dat nou serieus? Dat ga je toch niet serieus menen?" is het antwoord alleen: "KRUIPEN!!!" en ik hoor wel een vrouwenstem achter me dat je ook "hier naar beneden kan", maar ik weet niet of zij bij de groep hoort of dat het een medewerker is en ik zie verder ook niemand. De paniek slaat enigszins toe want ondergetekende houdt niet zo van kleine ruimtes en lijkt het echt nauw. Ik snap dat ik naar een spookhuis ga om bang gemaakt te worden, maar dit is nou niet de bangmakerij waar ik op zit te wachten. Uiteindelijk besluit ik toch erin te gaan en uiteraard blijf ik, in een poging niet echt op mijn knieën te hoeven, hangen met mijn schoen waardoor de rest van de groep weer opgehouden wordt. Het blijkt allemaal mee te vallen omdat je er gewoon gehurkt door kan, maar het was fijn geweest als iemand even uit hun rol of zo nodig een andere medewerker geruststellend had gezegd dat het allemaal niet zo lang duurt en het niet zo nauw is als het lijkt. Vervolgens worden we twee-aan-twee door een volgende ruimte meegenomen door een vrouw die een flinke veeg zwarte vetschmink op je gezicht achterlaat. In de wachtrij, die bij de uitgang was, hadden we daarover al verschillende bedenkingen gehoord. Veel bezoekers zeiden: "Oh, ze zitten dus aan je." Veel bezoekers zaten ook niet te wachten op een zwarte veeg op hun gezicht, nog daargelaten dat sommige mensen echt wel allergisch kunnen zijn voor zulke onschuldig uitziende dingen. Volgens een medewerker kon je het wel tegenhouden dat je zwart in je gezicht kreeg, maar als je totaal niet weet waar je het kunt verwachten, is het gebeurd voor je het weet.
Vervolgens moet je weer flink bukken om verder te kunnen. Dan kom je uit bij bloederige lakens verlicht door een stroboscoop waar er weer een acteur rondloopt die je over je gezicht streelt en vervolgens is dat het einde van een halve survivalbaan.
Een echt verhaal vonden wij er dit keer niet aan zitten in vergelijking met vorig jaar. Ze richten zich weer op de schrikmomenten, maar daar zitten er dit keer eigenlijk maar weinig van in. Qua grime vonden we het tegenvallen en het had naar ons idee ook niets met horror te maken. Het mag echt wel griezeliger. Enigszins spannend was het voor mij (de schrijfster van het blog) wel, maar dat heeft er gewoon mee te maken dat ik niet weet wat er gaat gebeuren. Zoals ik al schreef: ik schrik nogal snel, maar alleen naar een klein schrikmoment ben ik niet op zoek. Dit jaar was de organisatie dus erg slecht. Je wordt verplicht een timeticket te kopen en je moet echt op tijd zijn, maar vervolgens wacht je 2,5 uur. Uitloop kan natuurlijk altijd, maar dit was wel erg schandalig. Dit wordt ook niet goed gecommuniceerd met de bezoekers waardoor er irritatie ontstaat. Het lijkt ons dat als je timetickets verkoopt en je loopt 2,5 uur uit, dat er dan iets goed mis gaat in de organisatie en dat er misschien dan wel te veel kaarten zijn verkocht.
Verder vinden we dat de organisatie dit jaar te ver is gegaan met aan de bezoekers te zitten en zelfs ongevraagd hun gezicht onder te smeren. Toen wij over dat laatste een opmerking maakten bij de organisatie was het antwoord: "Het is maar iets onschuldigs." Hieruit blijkt wel weer dat de organisatie je niet serieus neemt, wat erg schandalig is. Misschien is het voor de meeste mensen wel onschuldig, maar er zijn ook veel mensen allergisch voor dingen die onschuldig lijken of zijn er gewoon niet van gediend. Het gebeurt in een pikdonkere omgeving, je kunt het niet voorkomen want je ziet niks en hebt het pas door als het daadwerkelijk is gebeurd. Tevens vonden wij, en meerdere mensen met ons, de acteurs agressief en dwingend overkomen, wat ook niet de bedoeling kan zijn.
Kortom:
- Je wordt geacht een tijd te reserveren om wachttijden te voorkomen, maar je wacht 2,5 uur voor je naar binnen kunt.
- Er wordt aan je gezeten wat door sommige mensen als ongewenste intimiteiten wordt ervaren. Je gezicht wordt ongevraagd en zonder het te kunnen voorkomen ondergesmeerd met parfumhoudende vetschmink (dit hebben we nagevraagd bij de organisatie en ons is meegedeeld dat het vetschmink van Grimas betreft).
- De acteurs kwamen dit jaar agressief over.
